Uit: 'De zin van de komst van nieuwetijdskinderen' geschreven door Anna Lamb”

Wat zijn kinderen van de Nieuwe Tijd?

“Kinderen van de nieuwe tijd” zijn zeer bijzonder en geven bij de opvoeding dikwijls problemen doordat zij het leven, de wereld en zichzelf met andere waarden beschouwen.

Deze wereld is er bijna nog niet aan toe om deze kinderen te ontvangen op een wijze die voor hen uitnodigend en stimulerend is. Zij komen uit een wereld van harmonie en moeten hier op aarde, in een brij van ‘n divers geestelijk ontwikkelde mensheid, zien hun persoonlijkheid te ontwikkelen en hun levensopdracht te volbrengen.

Je ontwikkelt je persoonlijkheid in eerste instantie aan de hand van voorbeelden; je herkent nl alleen de eigenschappen die onbewust al in je aanwezig zijn. (Later kan men zijn bewustwording zelf bewust ter hand nemen )

Echter deze kinderen hebben al reeds een dermate vergaande ontwikkeling doorgemaakt, dat hun wezen zichzelf niet of ten dele maar herkent in anderen. Het probleem is dan ook dat zij daardoor moeite hebben met hun identiteitsvorming.

Ook worden zijn binnen ons onderwijs meestal aangesproken op materi ë le waarden (cijfers, diploma’s) en zij voelen intu V tief dat dit niet wezenlijk essentieel van belang is. Het gevolg is dat zij hun aandacht verliezen en zich geheel of gedeeltelijk onttrekken aan de lessen; of door zich af te zetten, door hyperactief gedrag, of door zich terug te trekken in zichzelf.

Nieuwetijdskinderen zijn dikwijls paranormaal begaafd. Dat wil zeggen dat hun waarnemingen niet alleen fysiek mogelijk zijn maar ook geestelijk. Dit kan via het voelen van zaken uit de etherische wereld; het zien van energie ë n, geestelijke wezens, verschijningen e.d.; het horen van stemmen uit de geestelijke wereld; het weten van zaken die men menselijker wijze niet kan weten.

Het energieveld dat ons omsluit is bij hen transparanter dan bij de gemiddelde mens; dus ook in relatie met anderen kunnen zij diepgaand zaken van anderen opvangen en waarnemen. (Bijv invoelen wat de ander voelt, zelfs pijnen; zij kennen de leraar beter dan deze hen kent.

Het probleem is dat er nauwelijks aandacht is voor de ontwikkeling van deze bijzondere gaven. Hierdoor ontstaan er gemakkelijk excessen. Het is echter een normaal menselijk vermogen, ontstaan door een verdere staat van ontwikkeling van de ziel.

Als deze kinderen de kans krijgen te veel in zichzelf te keren doordat de buitenwereld niet boeiend en prikkelend genoeg is, richten ze zich automatisch meer op de etherische wereld.

Het is belangrijk deze deze kinderen leren zien wie zij zijn. Niet vanuit hoogmoed , maar vanuit het weten dat ieder mens in essentie hetzelfde is maar alleen op zijn ontwikkelingsniveau verschilt; dat hun wijze van ervaren nog niet veel voorkomt en daarom het onderwijs nog niet voldoende op hen is afgestemd. Het is belangrijk om deze kinderen te vertellen dat het wat zij voelen als een tekort in het onderwijs, dat dit beslist klopt, maar dat zij toch nu verder moeten met wat men nu te bieden heeft, omdat we niets anders hebben.

Zo kunnen zij trouw blijven aan hun eigen waarneming, maar zich toch openen voor de realiteit.

Uiteindelijk zijn zij nu gekomen. Het gevolg is dikwijls dat deze kinderen vrijwillig en geheel zelfstandig kiezen voor het onderwijs zonder dat zij het gevoel krijgen hun identiteit teveel geweld te moeten aandoen.

Wees vooral trouw aan uw kinderen. Wees blij met hen. Laat u niet door anderen op het verkeerde been zetten. (Bijv door ‘n ADHD-, dyslexie-, of autisme-, etiket opgeplakt te krijgen)

Nodig deze kinderen uit te zeggen wat ze vinden; vraag door. Luister goed.

Houd u zich wel aan regels en structuur; dat geeft deze kinderen houvast.